- - Polska jest dziś w „punkcie zero” transformacji cyfrowej - nie dogania już Zachodu, tylko zaczyna grę od nowa w warunkach, gdzie technologia jest globalnie dostępna, a przewagę daje wyłącznie kapitał, decyzje i kultura organizacyjna - mówił podczas kwietniowego EEC 2026 w Katowicach Sebastian Kulczyk.
- Jego zdaniem kluczową barierą rozwoju nie jest brak pomysłów ani talentów, ale niedobór lokalnego, odważnego kapitału, który zatrzymuje innowacje w kraju i pozwala im skalować się bez utraty kontroli nad firmami i technologią.
- Jak zaznaczył miliarder, w erze AI i pełnej dostępności narzędzi technologicznych przewaga gospodarcza przesuwa się z „posiadania technologii” na zdolność jej wdrożenia, monetyzacji i utrzymania ludzi.
- Jesteśmy w punkcie zero – i to jest dobra wiadomość, bo od teraz wszystko trzeba zbudować od nowa - powiedział Sebastian Kulczyk podczas debaty pt. „Cyfrowa gospodarka: trendy i inwestycje” na zakończonym niedawno w Katowicach EEC 2026.
I nie było to ani efektowne otwarcie, ani retoryczna figura. W jego ustach „punkt zero” oznacza moment, w którym kończy się iluzja doganiania Zachodu, a zaczyna realna gra o własny model gospodarki cyfrowej.
Jeden z najbogatszych Polaków, prezes Kulczyk Investments i inwestor technologiczny, mówił z pozycji kapitału, który widzi nie tylko startupy, ale też to, gdzie one finalnie lądują: w Polsce albo poza nią.
Polska nie goni, tylko startuje od nowa
W jego interpretacji Polska nie jest już krajem „doganiającym”, tylko krajem, który wchodzi w nowy cykl konkurencji technologicznej. Problem polega na tym, że wszyscy startują z tego samego poziomu narzędzi.
- Technologia jest taka sama w Warszawie, Katowicach, Stambule i San Francisco - ocenił. To oznacza, że przewaga nie wynika już z dostępu do technologii, tylko z tego, kto kontroluje jej wdrożenie i komercjalizację.
Kapitał to brakujący element systemu
Najmocniejszy fragment jego diagnozy dotyczył pieniędzy. Kulczyk nie mówi o ich braku, tylko o braku kapitału, który jest lokalny, odważny i gotowy finansować ryzyko na dużą skalę.
Pomysły są… tylko problem jest z tym, że nie dorobiliśmy się jeszcze siły kapitału lokalnego - podkreślał.
W jego logice to nie kreatywność ogranicza polską innowację, ale struktura finansowania, która zbyt często oddaje kontrolę nad firmami na wczesnym etapie poza kraj.
Ryzyko, którego Polska nadal unika
Kulczyk traktuje niechęć do ryzyka jako systemową barierę. W jego przekonaniu innowacja nie jest liniowym procesem, tylko serią prób i błędów, które wymagają zgody na stratę.
Jeśli kapitał tej zgody nie ma, innowacja zatrzymuje się na poziomie prezentacji i prototypów, zamiast przechodzić do skali. To właśnie ten mechanizm - nie brak technologii - blokuje realny wzrost.
Talenty są, ale system je wypycha
Kulczyk bardzo mocno akcentuje też rolę ludzi. Polska ma - jego zdaniem - zasób talentów, który jest niewykorzystany strukturalnie. Problemem nie jest ich brak, tylko brak warunków do tego, by zostawali w kraju jako twórcy firm, a nie tylko ich pracownicy. Bez lepszej relacji między uczelniami, kapitałem i biznesem — innowacja będzie eksportowana zanim osiągnie skalę.
Jednym z najbardziej wyrazistych elementów jego wypowiedzi jest nowe znaczenie technologii. W jego narracji technologia przestała być przewagą. Stała się infrastrukturą.
Dostęp do AI, chmury czy narzędzi jest dziś globalnie wyrównany. Różnicę robi nie to, kto ma technologię, ale kto ma odwagę, kapitał i kompetencje, żeby ją przekształcić w produkt, firmę i rynek.
Wszystkie te wątki Kulczyk spiął w jednym założeniu: Polska nie jest w kryzysie, tylko w momencie redefinicji.
„Punkt zero” oznacza, że nic nie jest jeszcze przesądzone - ani sukces, ani porażka. Ale oznacza też coś mniej wygodnego: że przewaga nie będzie dana przez historię, tylko wywalczona w nowym układzie sił, gdzie kapitał, talenty i decyzje muszą zostać w jednym miejscu, żeby innowacja miała sens.
