Ukraińska stal nie zaleje Polski

Nie ma w Polsce nadmiaru ukraińskiej stali. W 2022 r. jej dostawy do do naszego kraju były znacznie mniejsze niż rok wcześniej. Otwarcie unijnej granicy dla ukraińskich produktów stalowych nie spowodowało efektu znanego z rynku zboża.

Sytuację na rynku dystrybucji stali w Polsce przedstawiła podczas Europejskiego Kongresu Gospodarczego, Iwona Dybał, prezes Polskiej Unii Dystrybutorów Stali.

- Po dobrym 2021 roku rok 2022 nie był dobry dla dystrybucji stali w Polsce. Zużycie jawne spadło (z 15,3 mln ton do 13,3 mln ton - red.), spadł import, spadł eksport. Od lipca ub. roku stany magazynowe u dystrybutorów są na stałym, dosyć niskim poziomie. Nie widać tendencji do ich odbudowywania powiedziała Iwona Dybał, dodając, że po raz pierwszy od lat w lipcu zużycie jawne stali spadło poniżej 1 mln ton, a w grudniu wyniosło tylko 680 tys. ton.

Problemy z popytem wynikają z powodu zmniejszenia zamówień przez takie branże jak budownictwo mieszkaniowe, infrastrukturalne, przemysł maszynowy. Właściwie odbudowuje się on jedynie w obszarze przemysłu samochodowego.

Iwona Dybał odniosła się także do opinii o nadmiarze ukraińskiej stali w Polsce po zniesieniu unijnych ograniczeń dla ukraińskich produktów.

- Zrobiliśmy analizę. W 2021 r. Ukraina wyprodukowała 21 mln ton stali, w roku 2022 tylko 6,3 mln ton. Połowa ukraińskiego eksportu, który trafia do Europy, przypada na Polskę. W 2022 r. było to 600 tys. ton, zdecydowanie mniej niż rok wcześniej, kiedy eksport był na poziomie 1,1 mln ton - powiedziała Iwona Dybał.

Dodała także, że eksport z Ukrainy w 2022 nie wypełniłby kontyngentów na poszczególne asortymenty.

- Czyli gdyby nie było wojny i kontyngenty nadal by obowiązywały, to z Ukrainy na polski rynek mogłoby trafić więcej stali niż trafia dziś - wyjaśniła prezes Polskiej Unii Dystrybutorów Stali.

PUDS zapytał swoich członków o ukraińską stal. Z odpowiedzi wynika, że żadna z firm nie zauważyła jej gwałtownego napływu

- W naszym odczuciu ukraińska stal nie zaleje polskiego rynku - podsumowała Iwona Dybał.

Tekst powstał podczas debaty „Hutnictwo”, która odbyła się w ramach Europejskiego Kongresu Gospodarczego.